بی اختیاری ادرار در زنان از پیشگیری تا درمان

بی اختیاری ادرار

بسیاری از بانوان از ناتوانی در کنترل کردن ادرار یا بی اختیاری ادرار رنج می‌برند. بانوان به دلیل بارداری و زایمان، دو برابر بیش از مردان دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شوند. مهم ترین علت بی اختیاری ادراری در بانوان ضعیف شدن عضلات لگن می باشد. افزایش وزن، صدمات ورزشی، بارداری و زایمان طبیعی سبب ضعیف شدن عضلات لگن می شوند.

نشانه ی بی اختیاری ادراری

چنانچه در هنگام خندیدن، سرفه، عطسه، ورزش، دویدن یا بلند کردن اشیاي سنگین متوجه چند قطره کوچک از ادرار شدید به بی‌اختیاری فشاری مبتلا هستید و در خانم‌های جوان شایع‌تر است. این مشکل زمانی پیش می‌آید که عضلات و بافت‌های حمایت ‌کننده مثانه ضعیف می‌شوند. در این صورت وقتی روی مثانه فشار جزئی هم وارد ‌شود دریچه آن باز شده و مقداری ادرار خارج می‌شود.

پیشگیری از بیماری بی اختیاری ادرار

یشگیری از بیماری بی اختیاری ادراری مهم تر از درمان است. برای پیشگیری از بی اختیاری ادرار توصیه می شود حتما ورزش از زمانی جوانی انجام شود .حفظ وزن مناسب و انجام تمرینات کگل از اهمیت بالایی برخوردار است،و بعد از بارداری و زایمان معاینه لگنی صورت گیرد و در صورت افتادگی، پارگی یا ضعف عضلات نگه دارنده لگن حتما ترمیم انجام شود.

آزمایشات تشخیصی بی اختیاری ادرار

-اولین مرحله برای مبارزه با بي‌اختياري ادرار تشخیص نوع آن است. پزشک از شما درباره تاریخچه بیماری‌های‌تان سؤال می‌کند و برای تشخیص عفونت‌های ادراری احتمالی برای‌تان یک آزمایش ادرار مي‌نويسد. ممکن است حتی از شما بخواهد بایستید و سرفه کنید تا بتواند از این طریق احتمال بي‌اختياري فشاری را رد یا تایید کند.

  • سونوگرافی نشان دهنده آن است که در هنگام ادرار کردن، سرفه کردن و یا دیگر فعالیت ها، چگونه مثانه و پیشابراه تغییر وضعیت می دهند.
  • آزمایش پد نشان می دهد که چقدر ادرار در طول روز از بدن شما خارج می شود.
  • آزمایش استرس مثانه کمک به بررسی بی اختیاری ناشی از فشار می کند.
  • کیستومتری، فشار مثانه را اندازه گیری می کند و کمک به تشخیص بی اختیاری ادرار تحریک پذیر (اصراری) می کند.
  • بررسی مشکلاتی که با روش های تصویربرداری دیگر قابل ممکن نیست، با استفاده از mri امکان پذیر می باشد.

گزینه های درمانی بی اختیاری ادرار

تمرینات فیزیوتراپی در درمان بی اختیاری ادراری

انجام روش های فیزیوتراپی تا حد زیادی کمک می کند که عضلات کف لگن بهبود یابد و سبب برطرف شدن ضعف و اختلال عملکرد عضلات کف لگن می شود ، اما در برخی از مواقع با انجام روش های فیزیوتراپی نمی توان مشکلات بی اختیاری ادراری را برطرف نمود و نیاز به روش درمانی دیگر وجود دارد.

تزریق بوتاکس در درمان بی اختیاری ادرار

تزریق بوتاکس می‌تواند برای زنان مبتلا به بی‌ اختیاری ادرار موثر باشد. این روش با مسدود کردن توانایی برخی اعصاب برای ارتباط با مثانه یا عضلات اسفنکتر عمل می‌کند.هنگام درمان بیماران با بوتاکس جهت بی‌اختیاری و کنترل ادرار، جراح از یک دوربین کوچک به نام سیستوسکوپ به منظور نگاه کردن داخل مثانه و تزریق ۱۰۰ تا ۳۰۰ واحد بوتاکس به دیواره‌ی مثانه استفاده می‌کند. این روش تقریباً ۲۰ دقیقه جهت تکمیل تزریق‌ها توسط جراح بطول می‌انجامد. ممکن است درمان تحت بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام شود که به بستگی به تصمیم جراح دارد. این درمان یک روش سرپایی است .

درمان بی اختیاری ادرار با لیزر

پس از اینکه معاینه صورت گرفت و پزشک تشخیص داد که عضلات کف لگن مختل شده است ، با استفاده از لیزر مونالیزا می توان بهبودی و تقویت عضلات لگن را فراهم کرد .

طی درمان بی اختیاری ادرار با لیزر، اقداماتی جهت تنگ کردن واژن و فاسیای غنی از کلاژن، انجام می شود. مطالعات انجام شده نشان می دهند که لیزر درمانی، روشی ایمن است و به راحتی انجام می شود.  لیزر درمانی، هر دو نوع بی اختیاری استرسی و فوری را درمان می کند.

امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

گزارش

نظرات کاربران

نظر دهید