عمل سزارین نوعی زایمان غیرطبیعی و جراحی شکمی است که در آن نوزاد با ایجاد برشی روی شکم مادر باردار به دنیا می‌‏آورند در گذشته،سزارین درصورت بروز مشکل برای مادر و عدم امکان زایمان طبیعی انجام می‌شد اما امروزه مادران سزارین  را به زایمان طبیعی ترجیح می دهند. عمل سزارین، معمولا برای هفته‌ی سی‌ونهم برنامه‌ریزی می‌شود؛ مگر اینکه دلیل پزشکی خاصی باعث شود تا این کار زودتر از موعد صورت گیرد.

 

روش انجام سزارین

در روش سزارین به روش بی‌حسی نخاعی اسپاینال؛ بی‌حسی اپیدورال؛ یا هر دو، شکم را بی‌حس می‌کنند. بیهوشی عمومی که به سرعت باعث به خواب رفتن مادر می‏‌شود، فقط در موارد اورژانسی انجام می‌گیرد. در اغلب موارد هنگام عمل سزارین به دلیل استفاده از بی‌حسی ناحیه‌ای، مادر می‌تواند هشیار باشد و پس از تولد نوزاد، او را در آغوش بگیرد.

پس از بی‌حس شدن مادر، پزشک یک برشی عرضی در بالای اندام تناسلی ایجاد می‌کند که البته گاهی این برش عمودی و از ناف تا بالای اندام تناسلی است. پزشک بعد از انجام برش، نوزاد را از رحم خارج می‌کند. پس از خارج کردن نوزاد، پزشک جفت را نیز از رحم خارج می‌کند و در نهایت، محل برش جراحی را بخیه می‌زند.

پس از تمام شدن عمل سزارین، بخیه‌های رحم خودبه‌خود از بین می‌روند و بخیه‌های روی پوست شکم هم معمولا پس از سه روز تا یک هفته، توسط پزشک برداشته می‌شوند. شاید هم پزشکی ترجیح بدهد که از بخیه‌هایی استفاده کند که خودبه‌خود جذب می‌شوند.

سزارین

دلایل انتخاب عمل سزارین

  • درصورتی که مادر پیش از این یک یا چند بار از طریقعمل سزارین نوزاد خود را به دنیا آورده باشد. در این حالت، زایمان طبیعی ریسک بالایی دارد و می‌تواند باعث آسیب‌دیدگی رحم شود. البته در نظر داشته باشید که اگر مادری پیش‌تر فقط یک سزارین و آن هم از نوع برش افقی رحم را تجربه کرده باشد، می‌تواند بچه‌ی بعدی خود را از طریق زایمان طبیعی به دنیا بیاورد.
  • عمل‌هایی مانند جراحی فیبروم رحم که ریسک دوام نیاوردن رحم را در زایمان طبیعی افزایش می‌دهد.
  • هرچه تعداد قل‌ها بیشتر باشد احتمال انجام عمل سزارین بیشتر خواهد شد.
  • درصورتی که وزن بچه زیاد و اندازه‌ی وی بزرگ تشخیص داده شود، دکتر عمل سزارین را پیشنهاد خواهد کرد.
  • درصورتی که قرارگیری بچه در داخل رحم به‌صورت برعکس یا نامتعارف باشد.
  • وجود بیماری‌های مزمن قلبی و خطرساز در فشار زایمان طبیعی.
  • وجود عفونت قابل انتقال به جنین مانند تبخال تناسلی یا مادر مبتلا به ویروس اچ آی وی باشد.
  • درصورتی که مشکل جفت سرراهی به وجود آمده باشد. در این حالت جنین دهانه‌ی رحم را مسدود می‌کند و سزارین تنها راه ممکن است.
  • درصورتی که مادر به دلایلی مثل وجود فیبروئید‌ها، دچار انسداد دهانه‌ی رحم شده باشد که زایمان طبیعی را سخت یا غیرممکن می‌کند.
  • درصورتی که جنین دچار فروافتادگی بند ناف شود. در این حالت امکان دارد که اکسیژن نوزاد قطع شود و به همین دلیل باید فورا از طریق سزارین وی را خارج کرد.

امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

گزارش

نظرات کاربران

نظر دهید